چرا در برابر تغییر مقاومت می‌کنیم ؟

ما فکر می‌کنیم که باید خودمان و وضعیت فعلی زندگیمان را بهبود و ارتقا دهیم چون از شرایطی که در آن به سر می‌بریم ناراضی هستیم . پس برای ایجاد تغییر تلاش می‌کنیم ؛ انجام تمرینات ورزشی بیشتر ، مطالعه بیشتر ، خوردن غذاهای سالم ، نظم بیشتر ، توجه و هشیاری بیشتر و …

در عین حال ، در برابر تغییرات مقاومت می‌کنیم اما علت این واکنش چیست ؟

معلوم است ، ما می‌خواهیم همه چیز در زندگیمان ثابت باقی بماند ؛ ما می‌خواهیم کار ثابت و درآمد ثابت و شخصیت ثابتی داشته باشیم .ما حتی تمایل داریم افرادی که در اطراف ما هستند دارای ثبات بوده و قابل اعتماد ، پایدار و در کل همان کسانی باشند که ما می‌خواهیم . در روابط‌مان با دیگران به دنبال ثبات و اعتماد هستیم ؛ ما حتی نمی‌خواهیم در معرض بیماری ، آسیب و افسردگی قرار بگیریم و در جستجوی ایجاد ثبات در سلامتی خود هستیم ؛ ما می‌خواهیم کسانی که دوستشان داریم  و در اطراف ما زندگی ‌می‌کنند همیشه ثابت باقی بمانند و مرگ و بیماری وجود نداشته باشد .

 

متاسفانه ، ما وقتی درون رودخانه هستیم  به دنبال هر چیز محکمی می‌گردیم  تا به آن چنگ بزنیم و زنده بمانیم . اما در حقیقت ، هیچ چیز محکمی وجود نخواهد داشت . هر چه هست ، مایعی روان و سیال است . ذهن ما هم مثل آب رودخانه سیال و روان است و نمی‌تواند شکل ثابتی به خود بگیرد و جامد شود .  یک لحظه فکر کنید ؛ شما می‌توانید برای یک سال هر روز ، بدون تغییر ،  یک کار تکراری و روتین را انجام دهید ؟ اغلب ما حتی برای یک روز هم نمی‌توانیم چنین زندگی خسته‌کننده‌ای را تحمل کنیم . چرا ما قادر نیستیم  فقط یک برنامه داشته باشیم و هر روز آن را انجام دهیم ؟ چون ذهن ما یک دستگاه نیست که بتواند از یک برنامه‌ی ثابت پیروی کند بلکه آن پیچیده ، همواره در حال تغییر ، همواره در حال اثرپذیری از چیزهای تازه و ایجاد روابط جدید ،  پویا و انعطاف‌پذیر است .

 

حالا یک سوال : آیا ما می‌توانیم این آب و مایع روان و سیال را به جامد تبدیل کنیم ؟ اجازه دهید این سوال و جواب آن را بررسی کنیم ؛ فکر مورد نظر خود را  انتخاب کنیم ، بعد آن را به شکل ثابت تبدیل کرده و در ذهنمان نگه داریم . بدون اینکه تغییری در آن ایجاد شده و یا متوجه فکر دیگری شود .  شما می‌توانید چنین کاری را انجام دهید ؟ من که قطعا توان چنین کاری را ندارم و نخواهم داشت . ما نمی‌توانیم افکارمان را کنترل کنیم و آنها را مجبور کنیم تا از الگوی دلخواه ما پیروی کنند . این کار مثل این است که بخواهیم باد را به کنترل خود درآوریم .

 

ما شبیه آب و باد ، روان و در جریان هستیم .

اما هنوز به زور می‌خواهیم خودمان را به جامدی سخت و غیرمنعطف تبدیل کنیم . با این کار ، در واقع با بهبود و پیشرفت خودمان در زندگی مبارزه می‌کنیم چون حتی اگر یک برنامه‌ی ثابت کامل و بی‌نقص داشته باشیم باز هم  نمی‌توانیم برای مدت زمان زیادی ازآن پیروی کنیم . در این حالت ، به دلیل اینکه احساس می‌کنیم هیچ چیز پایدار نیست و کارها طبق ایده‌ال و دلخواه ما دنبال نمی‌شود پس از مدتی دچار افسردگی ، ناامیدی ، ترس ، اضطراب ، نگرانی ، عصبانیت و غم و اندوه خواهیم شد .

 

استقبال از سیالیت در زندگی

پس راه حل چیست ؟ چگونه می‌توانیم زندگی خودمان را بهبود دهیم ؟ چگونه می‌توانیم در این دنیایی که شبیه رودخانه‌یی خروشان و مواج است ، بدون احساس سرخوردگی و ترس زندگی کنیم ؟

 

با استقبال از سیالیت شروع کنید ؛ به افکار ، ترس‌ها و رنج‌هایتان به دقت نگاه کنید و آنها را به درستی بررسی کنید . سرشت خود را جستجو کنید تا فرایندی ناتمام از تغییرات به جریان بیافتد و بتوانید  به سمت بهبود و پیشرفت خودتان حرکت کنید .

 

وقتی ما برنامه‌ریزی می‌کنیم تا یک عادت را هر روز تکرار کنیم و در انجام این برنامه شکست می‌خوریم ، باید بدانیم که شکست ما به خاطر سیالیت‌ ما است . پس سیالیت خودتان را امتحان کنید و درباره آن کنجکاوی به خرج دهید .

 

بدانید که سیالیت ما فقط زمانی بد است که بخواهیم به سمت جمود حرکت کنیم .

هر زمان که در حال تقلا کردن بودید ، بدانید که برای رسیدن به جمود دست و پا می‌زنید ؛ بدانید که به آنچه امید بسته‌اید که جامد و استوار باشد و به آن تکیه کنید در واقع بخار است . پس با دوستی و کنجکاوی آن را بررسی کنید و بعد در آرامش ، از این غبار و مه لذت ببرید .

منبع (+)

مطالب مرتبط