هنر متوقف شدن و سکون

متوقف شدن و سکون ؟ آن هم در عصر شتاب و حرکت !

کسانی که فکر می‌کنند توقف کردن باعث عقب افتادن از دیگران می‌شود دنیا را بیشتر میدانی برای مسابقه می‌دانند تا محلی برای زندگی و رسیدن به خوشبختی حقیقی.

پیشرفت تکنولوژِی برای این گروه از افراد که در حال مسابقه دادن و دویدن بی وقفه برای پیروز شدن هستند ، نعمت بزرگی است.

به طور حتم  برای کسی که زندگی حرفه‌ای و موفقیتش را وابسته به حضور تمام وقت تکنولوژِی می‌داند فاصله گرفتن از آن ، هر چند برای مدتی کوتاه ، سخت یا غیرممکن باشد .این وابستگی آنقدر شدید است که شب‌ها قبل از خواب باید به چشمان نیمه باز خود التماس کنیم که کمی بیشتر باز بمانند تا بتوانیم ایمیل و پیام بیشتری را چک کنیم و صفحات بیشتری از شبکه‌های اجتماعی را ورق بزنیم .

وقتی صبح شد در حالی که به ساعت نگاه می‌کنیم ، صبحانه می‌خوریم ، تلفن همراهمان را چک می‌کنیم ، لپ تاپمان را روشن می‌کنیم و کم کم آماده می‌شویم تا سوار ماشین شده و پا به میدان مسابقه بگذاریم !

حالا میان این همه هیاهو و شتاب ، شخصی به نام پیکو لیر که همه‌ی عمرش را در سفر سپری کرده است از توقف کردن و سکون سخن می‌گوید . او در TED  با سخنرانی تاثیر گذار خود ، مخاطبانش را به یادگیری هنر سکون و خاموشی تشویق می‌کند .

سخنان پیکو لیر ، تمام معادلات قبلی که در ذهنمان برای رسیدن به آرامش ، شادی و خوشبختی ساخته‌ایم را برهم می‌زند . من از او آموختم که :

  • در این عصر پرشتاب برای برآورده کردن آرزوهایم یا به دست آوردن آنچه که به آن نیاز دارم باید شتابزدگی را کنار بگذارم . کمی متوقف شوم و در آرامش ، تجربیاتم را غربال کرده و به گذشته و آینده‌‌ام معنا دهم.
  • توقف و سکون باعث می‌شود تا بر رفتاری که انجام می‌دهم و باید انجام دهم آگاه‌ شوم و آگاهانه زندگی کنم .
  • اگر در اندیشه‌ی تغییر زندگیم هستم باید ابتدا ذهنم را تغییر دهم
  • از تکنولوژِی به صورت خردمندانه و آگاهانه استفاده کنم . آگاه باشم که قرار است تکنولوژِی باعث رفاه من و در خدمت من باشد نه اینکه او مرا به خدمت بگیرد و کنترل کند . زمان‌هایی در هفته را برای کنار گذاشتن ساعت ، تلفن همراه ، لپ تاپ یا هر وسیله‌ی دیگری که ارتباطم را با خانواده و دوستانم محدود می کند ، اختصاص دهم .
  • قبل از خواب برای اینکه بهتر بخوابم و فردا صبح سر حال و پرانرژِی از خواب بیدار شوم ، گوشی همراهم را خاموش کنم و چک کردن ایمیل و پیام‌ها را به زمانی دیگر موکول کنم . به جای آن ، قبل از خواب چند صفحه از کتاب‌های دوست داشتنی‌ام را بخوانم یا به موسیقی‌ دلخواهم گوش دهم .

و در نهایت به این سخن پیکو لیر باور داشته باشم که : “در عصر شتاب ، چیزی بیشتر از آرام و آهسته بودن نشاط آور نیست و در عصر حواس پرتی ، هیچ نعمتی بالاتر از توجه کردن نیست .”

مطالب مرتبط