ما اینجا هستیم : نقطه ی آبی کم رنگ

اگر از فاصله ۶ میلیارد کیلومتری به زمین نگاه کنیم ، آن را به شکل یک نقطه کوچک ، در اعماق تاریک فضا خواهیم دید. این نقطه ی کوچک آبی رنگ ، جایی است که ما در آن زندگی می کنیم و به تعبیر زیبای کارل سیگن تنها خانه‌ای است  که تاکنون شناخته‌ایم.

ما اینجا هستیم : نقطه ی آبی کم رنگ

درست است که خانه ما در برابر عظمت کهکشان ها بسیار کوچک و ناچیز به حساب می آید اما اینجا معیار ارزش گذاری ، کوچکی و بزرگی ، نمی تواند باشد. چون در غیر این صورت به ما لقب اشرف مخلوقات داده نمی شد و این جهان با تمام عظمتش جز همان مخلقوقاتی است که ما انسانها به فرمانرواییش منصوب شده ایم.

ما اینجا هستیم : نقطه ی آبی کم رنگ

درست است . من قبول دارم که ما نتوانستیم از این خانه به ظاهر کوچک اما زیبا به خوبی محافظت کنیم .

زمین می توانست مکانی امن و سراسر صلح و آرامش باشد . بدون جنگ و درگیری .محلی که در آن ، همه ساکنانش فرصت های برابر برای زندگی داشته باشند و مساوات و عدالت بین آنها حکم فرما باشد .انسانها در آن با خوشبختی و رضایتمندی زندگی کنند و به درک کامل از زندگی برسند .با شجاعت ، پای اعتقاداتشان بایستند و توانا ، شاد ، مسئولیت پذیر ، مقید ، قابل اعتماد ، قابل اتکا ، خویشتن دار ، خوش رفتار ، بی ریا و با صداقت زندگی کنند . بدون توقع و بی هیچ قید و شرطی به هم نوعان خویش عشق بورزند و در کمال بخشندگی و لطف ، دیگران را نیز در داشته های خود شریک و سهیم کنند . ما می توانستیم مفیدتر از اینها باشیم و رستگاری را در رهایی و زندگی ابدی جستجو کنیم . ما توانایی زیادی برای تجربه کردن عشق بالغ و حقیقی داشتیم . ما می توانستیم زمین را به جای بهتری برای زندگی نسل های بعد از خود و فرزندانمان تبدیل کنیم.                                                                                                                                 

با همه اینها هنوز امیدمان را از دست نداده ایم . امید می تواند مانند نوری باشد که از روزنه و شکاف کوچکی بر سیاهی های دنیای ما بتابد و دلگرمی بزرگی شود برای بشریت ، که هنوز برای تغییر و آباد کردن هر آنچه که تاکنون ویران کرده است فرصت هست و تا دیر نشده باید برای بهبود زمینی که این روزها زیاد حال و روزش خوش نیست تدبیری باندیشید.

مطالب مرتبط